placenda

Discretiva

placenda dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

placenda

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
placenda	casus nominativus singularis · genus femininum	gerundivi placendus
placenda	casus vocativus singularis · genus femininum	gerundivi placendus
placenda	casus nominativus pluralis · genus neutrum	gerundivi placendus
placenda	casus accusativus pluralis · genus neutrum	gerundivi placendus
placenda	casus vocativus pluralis · genus neutrum	gerundivi placendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /plaˈken.da/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pla·cen·da — morphologica: plac-end-a

placendā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
placendā	casus ablativus singularis · genus femininum	gerundivi placendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /plaˈken.daː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pla·cen·dā — morphologica: plac-end-a

Loci

T. Maccius Plautus ca. -254…-184

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq.

• Si illa tibi placet, placenda dos quoque est quam dat tibi.

postremo quod vis non duces, nisi illud quod non vis feres. —Trinummus Plauti