pingar

Discretiva

pingar dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
pingar	prima singularis	praesens	passiva	coniunctivus	pingō (pingere)
pingar	prima singularis	futurum	passiva	indicativus	pingō (pingere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpingar/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pin·gar — morphologica: ping-ar

Usus

Latinitas humanistica

saec. XV.

Cum videt Hungarici vectum ad fastigia regni

Matthiam; presso gutture corvus ait:

Illa ego vexillis, ales gestata paternis,

Iam fateor geminae cedere laeta cruci.

Sin vel sculpar adhuc, vel pingar forte sub illa,

Ingens, et voto gratia maior erit. —Epigrammata et elegiae Iani Pannonii (1434-1472). Epigrammata in Pannonia scripta. 363. De electione Matthiae regis Hungariae.

Lusitane

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
pingar	prima singularis	futurum	activa	coniunctivus	pingar
pingar	tertia singularis	futurum	activa	coniunctivus	pingar
pingar	prima singularis	—	activa	infinitivus	pingar
pingar	tertia singularis	—	activa	infinitivus	pingar

Appellatio pronuntiatusque

API: [pĩˈgar]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: pin·gar — morphologica: ping-ar