petivi

Discretiva

petivi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
petīvī	prima singularis	perfectum	activa	indicativus	petō (petere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /peˈtiːwiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pe·tī·vī — morphologica: petiv-i

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (50 a.C.n. / 704 a.u.)

• quid multa? ut ei fidem meam praestarem, cum ad me Salaminii Tarsum venissent et in iis Scaptius, imperavi ut pecuniam solverent. multa de syngrapha, de Scapti iniuriis. negavi me audire; hortatus sum,  petivi  etiam pro meis in civitatem beneficiis ut negotium conficerent, dixi denique me coacturum. —Epistolae ad Atticum Ciceronis