petisti

Discretiva

petisti dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
petīstī	secunda singularis	perfectum	activa	indicativus	petō (petere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /peˈtiːs.tiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pe·tīs·tī — morphologica: peti[v-i]sti

Formae aliae

• petīvistī

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (47 a.C.n. / 707 a.u.)

• Atque horum malorum omnium culpam fortuna sustinet; quis enim aut Alexandrini belli tantam moram huic bello adiunctum iri aut nescio quem istum Pharnacem Asiae terrorem illaturum putaret? Nos tamen in consilio pari casu dissimili usi sumus: tu enim eam partem  petisti , ut et consiliis interesses et, quod maxime curam levat, futura animo prospicere posses; —Epistolae ad Familiares Ciceronis