peteret

Discretiva

peteret dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
peteret	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	petō (petere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpeteret/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pe·te·ret — morphologica: pet-eret

Loci

M. Tullius Cicero 106-43 a.C.n.	Quintus Horatius Flaccus 65-8 a.C.n.	P. Ovidius Naso -42…+18	Velleius Paterculus ca. -20…+35	Lucius Annaeus Seneca -3/+65	Petronius Arbiter ca. 14-66	C. Plinius Secundus 23-79	Marcus Valerius Martialis 40-103	P. Cornelius Tacitus 55-117	Aulus Gellius ca. 130-170	Franciscus Petrarca 1304-1374
class.	class.	class.	class.	I	I	I	I	II	II	XIV

Latinitas Romana

class.

• Nam plane ita putaverunt, cum religio, cum pudicitia, cum iudiciorum fides, cum senatus auctoritas concidisset, fore ut aperte victrix nequitia ac libido poenas ab optimo quoque peteret sui doloris quem improbissimo cuique inusserat severitas consulatus mei. —Epistolae ad Atticum Ciceronis

class. (ca. 41/40 a.C.n.)

• Omnibus hoc vitium est cantoribus, inter amicos

ut numquam inducant animum cantare rogati,

iniussi numquam desistant. Sardus habebat

ille Tigellius hoc. Caesar, qui cogere posset,

si peteret per amicitiam patris atque suam, non

quicquam proficeret; si conlibuisset, ab ovo

usque ad mala citaret «io Bacchae» modo summa

voce, modo hac, resonat quae chordis quattuor ima. —Sermonum / Satyrarum libri II Q. Horatii Flacci

class. (8-12 p.C.n.)

• nunc precor hinc alio iubeat discedere, si non

nostra verecundo vota pudore carent.

mitius exilium pauloque propinquius opto,

quique sit a saevo longius hoste locus.

quantaque in Augusto clementia, si quis ab illo

hoc peteret pro me, forsitan ille daret. —Tristia Ovidii Nasonis

class.

• Pompeius profugiens cum duobus Lentulis consularibus Sextoque filio et Favonio praetorio, quos comites ei fortuna adgregaverat, aliis, ut Parthos, aliis, ut Africam peteret, in qua fidelissimum partium suarum haberet regem Iubam, suadentibus, Aegyptum petere proposuit memor beneficiorum, quae in patrem eius Ptolemaei, qui tum puero quam iuveni propior regnabat Alexandriae, contulerat. —Historiae Romanae Vellei

saec. I.

• Quid ergo? Non tibi timidissimus omnium videtur et insipientissimus qui magno ambitu rogat moram mortis? Nonne contemneres eum qui, inter perituros constitutus, beneficii loco peteret ut ultimus cervicem praeberet? Idem facimus; magno aestimamus mori tardius. —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.

• Ego paedagogus et custos etiam quo non iusseris, sequar. Nec iniuriam Encolpius accipit, alium amat. Profuit etiam Eumolpo miles ille, qui mihi abstulit gladium; alioquin quem animum adversus Ascylton sumpseram, eum in Eumolpi sanguinem exercuissem. Nec fefellit hoc Gitona. Itaque extra cellam processit, tanquam aquam peteret, iramque meam prudenti absentia extinxit. —Satyricon T. Petronii Arbitri

saec. I.

• et Neronis principis comminatio ad Caspias Portas tendere dicebatur, cum peteret illas, quae per Hiberiam in Sarmatas tendunt, vix ullo propter oppositos montes aditu ad Caspium mare. sunt autem aliae Caspiis gentibus iunctae, quod dinosci non potest nisi comitatu rerum Alexandri Magni. —Naturalis historia Plinii

saec. I. (ca. 85-102 p.C.n.)

• Tarpeias Diodorus ad coronas

Romam cum peteret Pharo relicta,

Vovit pro reditu viri Philaenis,

Illam lingeret ut puella simplex,

Quam castae quoque diligunt Sabinae.

Dispersa rate tristibus procellis

Mersus fluctibus obrutusque ponto

Ad votum Diodorus enatavit.

O tardus nimis et piger maritus!

Hoc in litore si puella votum

Fecisset mea, protinus redissem. —Epigrammata M. Valerii Martialis

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 116 p.Ch.n.)

• Per idem tempus Neronem e liberis Germanici iam ingressum iuventam commendavit patribus, utque munere capessendi vigintiviratus solveretur et quinquennio maturius quam per leges quaesturam peteret non sine inrisu audientium postulavit. —Annales P. Cornelii Taciti

saec. II.

• Sed cum in temporibus rei publicae difficillimis consules creandi forent et is Rufinus peteret consulatum competitoresque eius essent inbelles quidam et futtiles, summa ope adnixus est Fabricius uti Rufino consulatus deferretur. —Noctes Atticae A. Gellii

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• O felicem perfectamque sapientiam, inter mortis angustias, cum ceteris hominibus nedum rerum externarum sed sui etiam ipsius vix ulla superest memoria, ita secum omni ex parte consistere, ita superstites consolari tanquam non ipse sed hii morituri sint, ita res suas disponere ceu rus peteret non sepulcrum! —Rerum memorandarum libri Petrarcae