petebar

Discretiva

petebar dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
petēbar	prima singularis	imperfectum	passiva	indicativus	petō (petere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /peˈteːbar/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pe·tē·bar — morphologica: pet-ebar

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 2-8 p.C.n.)

• nam me Phocaica clarus tellure Coroneus

(nota loquor) genuit, fueramque ego regia virgo

divitibusque procis (ne me contemne)  petebar :

forma mihi nocuit. nam cum per litora lentis

passibus, ut soleo, summa spatiarer arena,

vidit et incaluit pelagi deus, utque precando

tempora cum blandis absumpsit inania verbis,

vim parat et sequitur. fugio densumque relinquo

litus et in molli nequiquam lassor arena. —Metamorphoses Ovidii Nasonis