pes

Latine

Appellatio pronuntiatusque

pēs

API: /peːs/

(classice)

Notatio

← radice Protindeuropaea *ped-.

Nomen substantivum

pēs, pĕdis masc.

1. Crūris pars terminalis, hominis animalisve; praesertim, pars sub talo; pars animalis in qua nititur dum stat vel movet.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	pēs	pedēs	I
gen.	pedis	pedum	II
dat.	pedī	pedibus	III
acc.	pedem	pedēs	IV
abl.	pede	pedibus	VI
voc.	pēs	pedēs	V

Dictiones collatae

Collocationes

• per pedes apostulorum

Dictiones derivatae

A voce “pes” derivantur …

• pedālis
• pedārius
• pedātim
• pedātūra
• pedātus

• pedeplāna
• pedes
• pedester
• pedetemptim
• pedica

• pedicinus
• pediculus
• peditastellus
• peditātus
• pedūlis

Translationes

Cruris pars terminalis

• Anglice: foot (en)
• Batave: voet (nl) m
• Dacoromane: picior (ro) n
• Esperantice: piedo (eo)
• Francogallice: pied (fr) m

• Germanice: Fuß (de) m
• Graeca Antiqua: πούς m ‎(poýs)
• Hispanice: pie (es) m
• Islandice: fótur (is) m

Discretiva

pes dictio est in variis linguis:

• Bohemice: pes