perventione
Appearance
Discretiva
| perventione dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| perventiōne | casus ablativus singularis | substantivi perventiō |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /perwentiˈoːne/ (classice) - Syllabificatio phonetica: per·ven·ti·ō·ne — morphologica: per-vention-e
Loci
[+/-]| Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430 |
||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas postclassica
[+/-]
- Illi prosperitas in via est, in perventione infelicitas: tibi labor in via, in perventione felicitas; quoniam iter impiorum peribit. —Enarrationes in Psalmos Augustini [1][2]
Fontes
- ↑ Aurelius Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos. (Universitas Turicensis): . Caput sermo I, p. [9] — perventione
- ↑ Vicicitatio: perventione.