pervenire

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg pervenire dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
pervenīre
praesens activa infinitivus perveniō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /perweˈniːre/(classice)
Syllabificatio phonetica: per·ve·nī·re — morphologica: per-ven-ire

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Verum ut illud in plerisque morbis utilius est, sic multa admodum corporibus nostris incidere consuerunt, quae sine medicamentis ad sanitatem pervenire non possunt. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • itaque cum in partem ipsam eius incidere margines alterutro latere, tum et stellae ad longissima sua intervalla pervenire intelleguntur. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quintus, praefatio. p. [2] — pervenire
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: pervenire.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 14. p. [73] — pervenire