pervenerunt

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg pervenerunt dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
pervēnērunt tertia pluralis perfectum activa indicativus perveniō (pervenīre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /perweːˈneːrunt/(classice)
Syllabificatio phonetica: per·vē·nē·runt — morphologica: per-ven-erunt

Formae aliae[+/-]

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Articulis vero qui sic dolent, ut super eos ex callo quaedam tubercula innata sint, numquam liberantur: quaeque eorum vitia vel in senectute coeperunt, vel ad senectutem ab adulescentia pervenerunt, ut aliquando leniri possunt, sic numquam ex toto finiuntur. —De Medicina Celsi [1][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber secundus, 8. p. [28] — pervenerunt
  2. Vicicitatio: pervenerunt.