pertine

Discretiva

pertine dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
pertinē	secunda singularis	praesens	activa	imperativus	pertineō (pertinēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈper.ti.neː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: per·ti·nē — morphologica: per-tin-e

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Tu tantum ad eum pertine, in ipso spem pone; ipse sit adjutor tuus, salutare tuum; in illo sit locus munitus, turris fortitudinis; refugium tuum ipse sit, et non te sinet tentari supra quam potest ferre, sed faciet cum tentatione etiam exitum, ut possis sustinere. —Enarrationes in Psalmos Augustini