perfidae

Discretiva

perfidae dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
perfidae	casus genitivus singularis · genus femininum	adiectivi perfidus
perfidae	casus dativus singularis · genus femininum	adiectivi perfidus
perfidae	casus nominativus pluralis · genus femininum	adiectivi perfidus
perfidae	casus vocativus pluralis · genus femininum	adiectivi perfidus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈper.fi.dae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: per·fi·dae — morphologica: per-fid-ae

Loci

Valerius Maximus fl.c.30

Marcus Valerius Martialis 40–103

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (27/35 p.C.n.)

• quo enim nimbo, qua procella verborum impium Sextili caput obrui meretur, quod C. Caesarem, a quo cum studiose tum etiam feliciter gravissimi criminis reus defensus fuerat, Cinnanae proscriptionis tempore profugum, praesidium suum in fundo Tarquiniensi cladis condicione inplorare, beneficii iure repetere coactum, a sacris  perfidae  mensae et altaribus nefandorum penatium avulsum truculento victori iugulandum tradere non exhorruit? —Factorum et dictorum memorabilium Valerii Maximi

saec. I.  (ca. 85–102 p.C.n.)

• Hiberna quamvis Arctos et rudis Peuce

Et ungularum pulsibus calens Hister

Fractusque cornu iam ter inprobo Rhenus

Teneat domantem regna  perfidae  gentis

Te, summe mundi rector et parens orbis:

Abesse nostris non tamen potes votis.

Illic et oculis et animis sumus, Caesar,

Adeoque mentes omnium tenes unus,

Ut ipsa magni turba nesciat Circi,

Utrumne currat Passerinus an Tigris —Epigrammata M. Valerii Martialis

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Interea Psychen maritus ille quem nescit rursum suis illis nocturnis sermonibus sic commonet: «Videsne quantum tibi periculum? Velitatur Fortuna eminus, ac nisi longe firmiter praecaves mox comminus congredietur.  Perfidae  lupulae magnis conatibus nefarias insidias tibi comparant, quarum summa est ut te suadeant meos explorare vultus, quos, ut tibi saepe praedixi, non videbis si videris. —Metamorphoseon libri XI Apulei