peperisset

Discretiva

peperisset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
peperisset	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	pariō (parere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /pe.peˈris.set/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pe·pe·ris·set — morphologica: peper-isset

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

M. Tullius Cicero -106…-43

C. Plinius Secundus 23-79

Aulus Gellius ca. 130-180

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (46 a.C.n. / 708 a.u.)

• sed et ad ceteras res habet quandam artem qua vera a falsis possit distinguere, et ad similitudines istas usus adhibendus est: ut mater geminos internoscit consuetudine oculorum, sic tu internosces si adsueveris. videsne ut in proverbio sit ovorum inter se similitudo: tamen hoc accepimus, Deli fuisse complures salvis rebus illis, qui gallinas alere permultas quaestus causa solerent; ii cum ovum inspexerant quae id gallina peperisset dicere solebant. —Lucullus Ciceronis

class.  (ca. 37 a.C.n. / 717 a.u.)

• Cui ego, Non minus res admiranda cum mi esset dicta in Arcadia, scio me isse spectatum suem, quae prae pinguitudine carnis non modo surgere non posset, sed etiam ut in eius corpore sorex exesa carne nidum fecisset et peperisset mures. Hoc etiam in Venetia factum accepi. —De agricultura Varronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Megaris diu stetit oleaster in foro, cui viri fortes adfixerant arma, quae cortice ambiente aetas longa occultaverat, fuitque arbor illa fatalis excidio urbis praemonitae oraculo, cum arbor arma peperisset, quod succisae accidit ocreis galeisque intus repertis. ferunt lapides ita inventos ad continendos partus esse remedio. —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170-177 p.C.n.)

• Dissertatio Favorini philosophi, qua suasit nobili feminae uti liberos quos peperisset, non nutricum aliarum, sed sibi suo lacte aleret.

Nuntiatum quondam est Favorino philosopho, nobis praesentibus, uxorem auditoris sectatorisque sui paululum ante enixam auctumque eum esse nato filio. “Eamus,” inquit, “et puerum visum et patri gratulatum.” —Noctes Atticae A. Gellii