pauperibus

Discretiva

pauperibus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pauperibus	casus dativus pluralis	adiectivi pauper
pauperibus	casus ablativus pluralis	adiectivi pauper

Appellatio pronuntiatusque

API: /pau̯ˈperibus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pau·pe·ri·bus — morphologica: pauper-ibus

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

Marcus Valerius Martialis 40-103

Decimus Iunius Iuvenalis 100-128

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• pauperibus vates ego sum, quia pauper amavi;

cum dare non possem munera, verba dabam.

pauper amet caute: timeat maledicere pauper,

multaque divitibus non patienda ferat.

me memini iratum dominae turbasse capillos:

haec mihi quam multos abstulit ira dies! —Ars amatoria Ovidii Nasonis

saec. I.

• Commendare tuum dum vis mihi carmine munus

Maeonioque cupis doctius ore loqui,

Excrucias multis pariter me teque diebus,

Et tua de nostro, Prisce, Thalia tacet.

Divitibus poteris musas elegosque sonantes

Mittere: pauperibus munera πεζὰ dato. —Epigrammata M. Valerii Martialis

Latinitas postclassica

saec. II.

• flos Asiae ante ipsum, pretio maiore paratus

quam fuit et Tulli census pugnacis et Anci

et, ne te teneam, Romanorum omnia regum

frivola. quod cum ita sit, tu Gaetulum Ganymedem

respice, cum sities. nescit tot milibus emptus

pauperibus miscere puer, sed forma, sed aetas

digna supercilio. quando ad te pervenit ille? —Saturae D. Iuni Iuvenalis