pariendi

Discretiva

pariendi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
pariendī	—	—	activa	gerundium­	genitivo	pariō (parere)

Forma	Modus flexurae	originis
pariendī	casus genitivus singularis · genus masculinum	gerundivi pariendus
pariendī	casus genitivus singularis · genus neutrum	gerundivi pariendus
pariendī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	gerundivi pariendus
pariendī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	gerundivi pariendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /pa.riˈen.diː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·ri·en·dī — morphologica: pariend-i

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Oenanthe herba nascitur in petris, folio pastinacae, radice magna, numerosa. caulis eius et folia cum melle ac vino nigro pota facilitatem pariendi praestant secundasque purgant, tussim e melle tollunt, urinam cient. radix et vesicae vitiis medetur. —Naturalis historia Plinii