opposuit

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg opposuit dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
opposuit tertia singularis perfectum activa indicativus oppōnō (oppōnere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /opˈposuit/(classice)
Syllabificatio phonetica: op·po·su·it — morphologica: op-posu-it

Loci[+/-]

Quintus Curtius Rufus ca. 50 Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • At iis, qui praemissi ab Dareo iugum montis insederant, Agrianos opposuit ex Thraecia nuper advectos. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [1][2]

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • Id etiam esse non sincerae neque amicae voluntatis indicium crediderunt, quod Xenophon inclito illi operi Platonis, quod de optimo statu reipublicae civitatisque administrandae scriptum est, lectis ex eo duobus fere libris qui primi in volgus exierant, opposuit contra conscripsitque diversum regiae administrationis genus, quod παιδείας κύρου inscriptum est. —Noctes Atticae A. Gellii [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Universitas Turicensis), Liber 3. Caput 9, [10] — opposuit
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: opposuit.
  3. 3.0 3.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber XIV, 3. p. [3] — opposuit