opposuit

Discretiva

opposuit dictio est in variis linguis:

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
opposuit	tertia singularis	perfectum	activa	indicativus	oppōnō (oppōnere)

API: /opˈposuit/

Syllabificatio phonetica: op·po·su·it — morphologica: op-posu-it

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. I.

At iis, qui praemissi ab Dareo iugum montis insederant, Agrianos opposuit ex Thraecia nuper advectos. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi ^[1]^[2]

saec. II.

Id etiam esse non sincerae neque amicae voluntatis indicium crediderunt, quod Xenophon inclito illi operi Platonis, quod de optimo statu reipublicae civitatisque administrandae scriptum est, lectis ex eo duobus fere libris qui primi in volgus exierant, opposuit contra conscripsitque diversum regiae administrationis genus, quod παιδείας κύρου inscriptum est. —Noctes Atticae A. Gellii ^[3]^[2]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named CurtiusRufus
1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Gellius