opposuisti

Discretiva

opposuisti dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
opposuistī	secunda singularis	perfectum	activa	indicativus	oppōnō (oppōnere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /opposuˈistiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: op·po·su·is·tī — morphologica: op-posu-isti

Loci

Aulus Gellius ca. 130-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.

• Tunc Sulpicius Apollinaris renidens: Non me hercule inargute, inquit, nec incallide opposuisti hoc Tullianum; sed Cicero «intra oceanum», non, ut tu interpretare, «citra oceanum» dixit. —Noctes Atticae A. Gellii