opposuerat

Discretiva

opposuerat dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
opposuerat	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	indicativus	oppōnō (oppōnere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /oppoˈsuerat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: op·po·su·e·rat — morphologica: op-posu-erat

Loci

Quintus Curtius Rufus ca. 50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• XL milia peditum alia gens in ripa fluminum opposuerat: quae amne superato in fugam conpulit inclusosque moenibus expugnat. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi