opponit

Discretiva

opponit dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
oppōnit	tertia singularis	praesens	activa	indicativus	oppōnō (oppōnere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /opˈpoːnit/

(classice)

Syllabificatio phonetica: op·pō·nit — morphologica: op-pon-it

Loci

Aulus Cornelius Celsus 30

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Suffusio quoque, quam Graeci ὑπόχυσιν nominant, interdum oculi potentiae, qua cernit, se opponit. Quod si inveteravit, manu curandum est. Inter initia nonnumquam certis observationibus discutietur. —De Medicina Celsi