opponere

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg opponere dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
oppōnere secunda singularis praesens passiva imperativus oppōnō (oppōnere)
oppōnere
praesens activa infinitivus oppōnō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /opˈpoːnere/(classice)
Syllabificatio phonetica: op·pō·ne·re — morphologica: op-pon-ere

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • contra orcae occurrere laborant seseque opponere et caveatas angustiis trucidare, in vada urguere, saxis inlidere. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber nonus, 5. p. [13] — opponere
  2. Vicicitatio: opponere.