opponentis

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg opponentis dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

oppōnentis[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
oppōnentis casus genitivus singularis participii oppōnēns
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /oppoːˈnentis/(classice)
Syllabificatio phonetica: op·pō·nen·tis — morphologica: op-pon-ent-is

oppōnentīs[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
oppōnentīs casus accusativus pluralis · genus masculinum participii oppōnēns
oppōnentīs casus accusativus pluralis · genus femininum participii oppōnēns
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /oppoːˈnentiːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: op·pō·nen·tīs — morphologica: op-pon-ent-is

Loci[+/-]

Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas humanistica[+/-]

saec. XIV.

  • nec vero tam terribili apertoque iudicio compressam, sed irritatam potius incensamque dementiam populi, interitum scelestorum hominum, quos digna morte Dei manus occiderat, ducibus opponentis, ita ut non silens murmur, sed aperta iam seditio ac tumultus existeret, quo indignatus Deus universum populum delere parabat et fecisset, nec enim iam amplius affusi in terram ducis preces proderant; —De viris illustribus Petrarcae [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - De viris illustribus. (Universitas Turicensis): Liber II. MOYSES — opponentis
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: opponentis.