opponebantur

Discretiva

opponebantur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
oppōnēbantur	tertia pluralis	imperfectum	passiva	indicativus	oppōnō (oppōnere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /oppoːneːˈbantur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: op·pō·nē·ban·tur — morphologica: op-pon-ebantur

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Ipsa occurrebant undique acervatim et conglobatim cernenti; cogitanti autem imagines corporum, ipsae opponebantur redeunti, quasi diceretur: Quo is, indigne et sordide? —Confessiones Augustini