opponatur

Discretiva

opponatur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
oppōnātur	tertia singularis	praesens	passiva	coniunctivus	oppōnō (oppōnere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /oppoːˈnaːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: op·pō·nā·tur — morphologica: op-pon-atur

Loci

Aulus Cornelius Celsus 30

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Reposito umero lana alae subicienda est; si interiore parte os fuit, ut ei opponatur; si in priore, ut tamen commodius deligetur. —De Medicina Celsi

Latinitas nova

saec. XVI.

• Verum materia non est per se turpe neque pulchrum, sed per accidens, id est ratione privationis, quae turpitudo quaedam videtur mala et inappetibilis, cum opponatur divino bono et appetibili. —Libri physicorum Aristotelis explanati Iordani Bruni