olorum

Discretiva

olorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
olōrum	casus genitivus pluralis · genus masculinum	substantivi olor

Appellatio pronuntiatusque

API: /oˈloːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: o·lō·rum — morphologica: olor-um

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• colla inponunt praecedentibus, fessos duces ad terga recipiunt. – (Ciconiae nidos eosdem repetunt, genetricum senectam invicem educant) – olorum morte narratur flebilis cantus, falso, ut arbitror, aliquot experimentis. iidem mutua carne vescuntur inter se. —Naturalis historia Plinii