octavi

Discretiva

octavi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
octāvī	casus genitivus singularis · genus masculinum	numeri octāvus
octāvī	casus genitivus singularis · genus neutrum	numeri octāvus
octāvī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	numeri octāvus
octāvī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	numeri octāvus

Appellatio pronuntiatusque

API: /okˈtaːwiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: oc·tā·vī — morphologica: octav-i

Loci

Aulus Gellius ca. 130-180

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170-177 p.C.n.)

• Memini ego Romae accurate hoc atque sollicite quaesitum negotio non rei tunc parvae postulante, an octavo mense infans ex utero vivus editus et statim mortuus ius trium liberorum supplevisset, cum abortio quibusdam, non partus, videretur mensis octavi intempestivitas. —Noctes Atticae A. Gellii