natator

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /naˈtaːtor/

(classice)

Syllabificatio phonetica: na·tā·tor — morphologica: nata-tor

Notatio

← Latine: natō (natāre)

Nomen substantivum

natā|tor, -tōris masc.

1. Qui natat

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	natātor	natātōrēs	I
gen.	natātōris	natātōrum	II
dat.	natātōrī	natātōribus	III
acc.	natātōrem	natātōrēs	IV
abl.	natātōre	natātōribus	VI
voc.	natātor	natātōrēs	V

Dictiones collatae

• natātiō
• natātus

Progenies

• Dacoromane: natator, natatoare
• Hispanice: nadador
• Italice: nuotatore, nuotatrice
• Lusitane: nadador

Translationes

Qui natat	dilatare ▼

Qui natat	collabi ▲

Anglice: swimmer (en) Esperantice: naĝisto (eo), naĝanto (eo) Germanice: Schwimmer (de) m Italice: nuotatore (it) m

Discretiva

natator dictio est in variis linguis:

• Anglice: natator
• Dacoromane: natator

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
natātor	secunda singularis	futurum	passiva	imperativus	natō (natāre)
natātor	tertia singularis	futurum	passiva	imperativus	natō (natāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /naˈtaːtor/

(classice)

Syllabificatio phonetica: na·tā·tor — morphologica: nat-ator