naret

Discretiva

naret dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
nāret	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	nō (nāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈnaːret/

(classice)

Syllabificatio phonetica: nā·ret — morphologica: n-aret

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XI.

• Que dum procedit, ceu lucida luna reluxit.

Quam sollers esset, nemo discernere posset,

An volet an naret an se quocumque moveret; —Ruodlieb fragmentum Anonymi (opus ca. 1030).