Jump to content

mutatura

E Victionario

mūtātūra

[+/-]

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /muːtaːˈtuːra/(classice)
Syllabificatio phonetica: mū·tā·tū·ra morphologica: mutat-ur-a

Notatio

[+/-]
Latine: mūtō (mūtāre)

Nomen substantivum

[+/-]

mūtātūr|a, -ae fem. [1][2][3]

  1. Permutatio pecuniae [1]

Declinatio

[+/-]
f. sing. plur.
nom. mūtātūra mūtātūrae I
gen. mūtātūrae mūtātūrārum II
dat. mūtātūrae mūtātūrīs III
acc. mūtātūram mūtātūrās IV
abl. mūtātūrā mūtātūrīs VI
voc. mūtātūra mūtātūrae V

Translationes

[+/-]
Permutatio pecuniaedilatare ▼
Permutatio pecuniaecollabi ▲

Discretiva

mutatura dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

mūtātūra

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
mūtātūra casus nominativus singularis · genus femininum participii mūtātūrus
mūtātūra casus vocativus singularis · genus femininum participii mūtātūrus
mūtātūra casus nominativus pluralis · genus neutrum participii mūtātūrus
mūtātūra casus accusativus pluralis · genus neutrum participii mūtātūrus
mūtātūra casus vocativus pluralis · genus neutrum participii mūtātūrus
mūtātūra casus vocativus singularis substantivi mūtātūrus
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /muːtaːˈtuːra/(classice)
Syllabificatio phonetica: mū·tā·tū·ra morphologica: mutat-ur-a

mūtātūrā

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
mūtātūrā casus ablativus singularis · genus femininum participii mūtātūrus
mūtātūrā casus ablativus singularis substantivi mūtātūra
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /muːtaːˈtuːraː/(classice)
Syllabificatio phonetica: mū·tā·tū·rā morphologica: mutat-ur-a

Fontes

  1. 1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Forcellini
  2. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Freund
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Georges