Jump to content

municipiorum

E Victionario

Discretiva

municipiorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
mūnicipiōrum casus genitivus pluralis substantivi mūnicipium

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /muːni.ki.piˈoːrum/(classice)
Syllabificatio phonetica: mū·ni·ci·pi·ō·rum — morphologica: municip-iorum

Loci

[+/-]
M. Tullius Cicero
-106…-43
C. Plinius Secundus
23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (49 a.C.n. / 705 a.u.)

  • video ut se huic dent, ut daturi sint. quicquam tu illa putas fuisse de valetudine decreta municipiorum prae his de victoria gratulationibus? ‘timent’ inquies. at ipsi tum se timuisse dicunt. sed videamus quid actum sit Brundisi. ex eo fortasse nea consilia nascentur aliaeque litterae. —Epistolae ad Atticum Ciceronis [1][2]

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • Verum altera lotos in Volcanali, quod Romulus constituit ex victoria de decumis, aequaeva urbi intellegitur, ut auctor est Masurius. radices eius in forum usque Caesaris per stationes municipiorum penetrant. fuit cum ea cupressus aequalis, circa suprema Neronis principis prolapsa atque neglecta. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Epistolae ad Atticum. (The Latin Library): Liber nonus. Ep. 5 [4] — municipiorum
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: municipiorum.
  3. 3.0 3.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber sextus decimus, cap. 86, [236] — municipiorum