muniam

Discretiva

muniam dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
mūniam	prima singularis	praesens	activa	coniunctivus	mūniō (mūnīre)
mūniam	prima singularis	futurum	activa	indicativus	mūniō (mūnīre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈmuːni.am/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mū·ni·am — morphologica: mun-iam

Loci

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Quid ergo? non ibo per priorum vestigia? ego vero utar via vetere, sed si propiorem planioremque invenero, hanc muniam. Qui ante nos ista moverunt non domini nostri sed duces sunt. Patet omnibus veritas; nondum est occupata; multum ex illa etiam futuris relictum est. Vale. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae