mersuras

Discretiva

mersuras dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mersūrās	casus accusativus pluralis · genus femininum	participii mersūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /merˈsuːraːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mer·sū·rās — morphologica: mers-ur-as

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (8/9 p.C.n.)

• viscera sic aliquis scopulus tua figat, ut olim

fixa sub Euboico Graia fuere sinu;

utque ferox periit et fulmine et aequore raptor,

sic te  mersuras  adiuvet ignis aquas. —Ibis Ovidii Nasonis