meretricem

Discretiva

meretricem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
meretrīcem	casus accusativus singularis	substantivi meretrīx

Appellatio pronuntiatusque

API: /mereˈtriːkem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: me·re·trī·cem — morphologica: meretric-em

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

Aulus Gellius ca. 130-170

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• quid enim necesse est, tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere? invidiosum nomen est, infame, suspectum. —De finibus Ciceronis

saec. I.

• An vero si exheredatum a se filium pater testatus fuerit elogio, propterea quod is meretricem amaverit, non omnis hic erit quaestio, an huic delicto pater debuerit ignoscere et centumviri tribuere debeant veniam? —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.

• Pythagoram vero ipsum, sicuti celebre est Euphorbum primo fuisse dictasse, ita haec remotiora sunt his quae Clearchus et Dicaearchus memoriae tradiderunt, fuisse eum postea Pyrrum Pyranthium, deinde Aethaliden, deinde feminam pulcra facie meretricem, cui nomen fuerat Alco. —Noctes Atticae A. Gellii

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Unde cum spiritum emisit, in gehennam, videlicet ad mulierem meretricem postea descendit, inimicis suis eum obsidentibus, cum custodes ad sepulcrum ipsius ponerent, sed ipse a morte resurgens, cum duabus portis, id est cum specialibus electis suis, et cum communi populo quos ex inferno liberavit, coeleste regnum petivit. —Scivias Hildegardis sive libri visionum ac revelationum Hildegardis