Jump to content

massa

E Victionario
Solum massa Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Massa.

Latine[+/-]

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /ˈmaːs.sa/(classice)
Syllabificatio phonetica: mās·sa — morphologica: mass-a

Notatio[+/-]

Graeca Antiqua: μάζα (farina subacta, unde fit panis)

Nomen substantivum[+/-]

māss|a, -ae fem.

  1. √ Quaecumque materia subacta, et spissata ad modum farinae subactae.

Declinatio[+/-]

f. sing. plur.
nom. māssa māssae I
gen. māssae māssārum II
dat. māssae māssīs III
acc. māssam māssās IV
abl. māssā māssīs VI
voc. māssa māssae V

Dictiones collatae[+/-]

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

Quaecumque materia subacta, et spissata ad modum farinae subactaedilatare ▼
Quaecumque materia subacta, et spissata ad modum farinae subactaecollabi ▲

Discretiva

massa dictio est in variis linguis:

Dictiones similes[+/-]

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

māssā[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
māssā casus ablativus singularis substantivi māssa
Appellatio pronuntiatusque[+/-]
API: /ˈmaːs.saː/(classice)
Syllabificatio phonetica: mās·sā — morphologica: mass-a

Loci[+/-]

Vitruvius
ca. -80…-15
Petronius Arbiter
ca. 14-66
C. Plinius Secundus
23–79
Sextus Iulius Frontinus
ca. 40-103
antiq. class. III II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 30–22 a.C.n.)

  • Cum id expertus esset, tum auream massam similiter pleno vaso demisit et ea exempta, eadem ratione mensura addita invenit ex aquae numero sextantum minore, quanto minus magno corpore eodem pondere auri massa esset quam argenti. Postea vero repleto vaso in eadem aqua ipsa corona demissa invenit plus aquae defluxisse in corona quam in aurea eodem pondere massa, et ita ex eo, quod fuerat plus aquae in corona quam in massa, ratiocinatus reprehendit argenti in auro mixtionem et manifestum furtum redemptoris. —De architectura Vitruvii [1][2]

saec. I.

  • Cum Ilium captum est, Hannibal, homo vafer et magnus stelio, omnes statuas aeneas et aureas et argenteas in unum rogum congessit et eas incendit; factae sunt in unum aera miscellanea. Ita ex hac massa fabri sustulerunt et fecerunt catilla et paropsides et statuncula. Sic Corinthea nata sunt, ex omnibus in unum, nec hoc nec illud. —Satyricon T. Petronii Arbitri [3][2]

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • Iam omnes fontes aestate quam hieme gelidiores esse quem fallit? sicut illa permira naturae opera, aes ac plumbum in massa mergi, dilatatum fluitare, eiusdemque ponderis alia sidere, alia invehi, onera in aqua facilius moveri, Syrium lapidem quamvis grandem innatare eundemque comminutum mergi, recentia cadavera ad vadum labi, intumescentia attolli, inania vasa haud facilius quam plena extrahi; pluvias salinis aquas dulciores esse quam reliquas, nec fieri salem nisi admixtis dulcibus; —Naturalis historia Plinii [4][2]

saec. I.  (ca. 97 p.C.n.)

  • Satis iam de modo cuiusque et velut nova quadam adquisitione aquarum et fraudibus et vitiis quae circa ea erant dictum est. Superest ut erogationem, quam confertam et, ut sic dicam, in massa invenimus, immo etiam falsis nominibus positam, per nomina aquarum, uti quaeque se habet, et per regiones urbis digeramus. Cuius comprensionem scio non ieiunam tantum sed etiam perplexam videri posse, ponemus tamen quam brevissime, ne quid velut formulae officii desit. Eis quibus sufficiet cognovisse summa, licebit transire leviora. —De aquaeductu urbis Romae Frontini [5][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 De architectura libri decem Vitruvii, (F. Krohn, Lipsiae 1912). Bibliotheca Augustana. Liber primus, Prooemium. [11] — massa
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Vicicitatio: massa.
  3. 3.0 3.1 T. Petronius Arbiter, Satyricon - quae supersunt (apud Guilielmum Vande Water, Trajecti ad Rhenum MDCCIX). Cap. L. — massa
  4. 4.0 4.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, cap. 106, [233] — massa
  5. 5.0 5.1 Sextus Iulius Frontinus - De Aquis sive De aquaeductu urbis Romae. (Lacus Curtius): Liber 2. Cap. 77 — massa