mansor
Appearance
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈmaːnsor/ (classice) - Syllabificatio phonetica: mān·sor — morphologica: mans-or
Notatio
[+/-]Nomen substantivum
[+/-]māns|or, -ōris masc. [1][2][3][4]
- Incola, habitator, hospes, qui alicubi manet.[1]
Declinatio
[+/-]| m. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | mānsor | mānsōrēs | I |
| gen. | mānsōris | mānsōrum | II |
| dat. | mānsōrī | mānsōribus | III |
| acc. | mānsōrem | mānsōrēs | IV |
| abl. | mānsōre | mānsōribus | VI |
| voc. | mānsor | mānsōrēs | V |
Dictiones collatae
[+/-]Translationes
[+/-]Fontes
- 1 2 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 175 — “MANSOR, ōris, m. 3. (maneo)”
- ↑ Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. II, p. 435 — “mansor, ōris, m. [maneo]”
- ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — mānsor, ōris, m. (maneo) (tom. 2, p. 0802)
- ↑ Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum) — mansor