lucendum

Discretiva

lucendum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
lūcendum	—	—	activa	gerundium­	accusativo	lūceō (lūcēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /luːˈken.dum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: lū·cen·dum — morphologica: luc-end-um

Loci

Albertus Magnus 1195-1280

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. XIII.

• Et hoc contingit tribus modis, scilicet in corruptis, in quibus cum calido naturali partes ignis evolant ad exterius trahentes secum humidum naturale ad superficiem; et quia humidum aqueum servabile est luminis, ut dicit Philosophus, propter hoc partes ignis multiplicatae in exteriori parte tenentur et servantur ab humido et per consequens inspissantur ad lucendum. —De homine Alberti Magni