lucendo

Discretiva

lucendo dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
lūcendō	—	—	activa	gerundium­	dativo	lūceō (lūcēre)
lūcendō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	lūceō (lūcēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /luːˈken.doː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: lū·cen·dō — morphologica: luc-end-o

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Iam Apollinis nomen est Graecum, quem solem esse volunt, Dianam autem et lunam eandem esse putant, cum sol dictus sit vel quia solus ex omnibus sideribus est tantus vel quia cum est exortus obscuratis omnibus solus apparet, Luna a lucendo nominata sit; eadem est enim Lucina, itaque, ut apud Graecos Dianam eamque Luciferam, sic apud nostros Iunonem Lucinam in pariendo invocant. Quae eadem Diana Omnivaga dicitur non a venando sed quod in septem numeratur tamquam vagantibus. —De natura deorum Ciceronis