ligaturae

Discretiva

ligaturae dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ligātūrae	casus genitivus singularis · genus femininum	participii ligātūrus
ligātūrae	casus dativus singularis · genus femininum	participii ligātūrus
ligātūrae	casus nominativus pluralis · genus femininum	participii ligātūrus
ligātūrae	casus vocativus pluralis · genus femininum	participii ligātūrus
ligātūrae	casus genitivus singularis	substantivi ligātūra
ligātūrae	casus dativus singularis	substantivi ligātūra
ligātūrae	casus nominativus pluralis	substantivi ligātūra
ligātūrae	casus vocativus pluralis	substantivi ligātūra

Appellatio pronuntiatusque

API: /ligaːˈtuːrae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: li·gā·tū·rae — morphologica: ligat-ur-ae

Loci

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Ad haec omnia pertinent et  ligaturae  execrabilium remediorum, quae ars medicorum condemnat, sive in praecantationibus, sive in characteribus, vel in quibuscumque rebus suspendendis atque ligandis. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis