labium

Latine

labium

 → Discretiva 

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈla.bi.um/

(classice)

Syllabificatio phonetica: la·bi·um — morphologica: lab-ium

Formae aliae

• labrum

Nomen substantivum

lab|ium, -iī neut.

1. Extremitas oris, seu membrum, quo supra infraque os aperitur et clauditur.

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	labium	labia	I
gen.	labiī	labiōrum	II
dat.	labiō	labiīs	III
acc.	labium	labia	IV
abl.	labiō	labiīs	VI
voc.	labium	labia	V

Dictiones collatae

• labellum

Synonyma

1. labea, labia

Translationes

Extremitas oris, seu membrum, quo supra infraque os aperitur et clauditur	dilatare ▼

Extremitas oris, seu membrum, quo supra infraque os aperitur et clauditur	collabi ▲

Anglice: lip (en) Dacoromane: buză (ro) f Germanice: Lippe (de) f Italice: labbro (it) m

Discretiva

labium dictio est in variis linguis:

• Anglice: labium
• Dacoromane: labium
• Francogallice: labium

Dictiones similes

• Germanice: Labium

Formae affines

lābium

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
lābium	casus genitivus pluralis	substantivi lābēs

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈlaːbi.um/

(classice)

Syllabificatio phonetica: lā·bi·um — morphologica: lab-ium

Loci

Isidorus Hispalensis 560-636

Erasmus ca. 1469-1536

Demetrius Cantemir 1674-1723

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Labia a lambendo nominata. Quod autem superius est,  labium  dicimus; quod inferius, eo quod grossior sit, labrum. Alii virorum labra, mulierum labia dicunt. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis

Latinitas humanistica

saec. XVI.  (ca. 1500/1508 p.C.n.)

• Atque ita vescentem indicat dici solere ἀδδηφάγον et κάβασον a κάβος, quod est tritici mensura, quemadmodum Latini bibacem dicunt tricongium. Itidem dicunt ἄχρι χείλους, id est usque ad  labium , sumpta a vasis metaphora, et usque ad ambas aures, de quo meminimus alibi. —Adagiorum chiliades Erasmi

Latinitas nova

saec. XVIII.  (1714 p.C.n.)

• In campis, multo maiores alpestribus oves, sed non tam copiosae cadunt; ex his eae potissimum memorandae, quae in sorroccensi agro nascuntur. Illae omnes unam costam plus quam aliae habent, eamque quoad vivunt nunquam amittunt, at si in aliam traducantur provinciam, tertio anno agnum gignunt non habentem nisi costas solitas. Eadem ratione si alius agri ovis in sorroccensem transferatur, tertii anni agnellus una costa matrem superabit. Longe ab his diversae sunt oves sylvaticae, quales vix in aliis locis reperiri posse arbitror.  Labium  superius ad duas palmas in terram protensum habent, et hanc ob causam cum pascunt retrocedentes victum quaerere coguntur. —Descriptio Moldaviae Demetrii Cantemir

Vide etiam:  → labium (Vicicitatio)