labem

Discretiva

labem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

labem

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
labem	prima singularis	praesens	activa	coniunctivus	labō (labāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈla.beːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: la·bēs — morphologica: lab-es

lābem

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
lābem	casus accusativus singularis	substantivi lābēs

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈlaːbem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: lā·bem — morphologica: lab-em

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Haec eo adhuc narrante maesto Cerdo ille negotiator correptis nummulis suis, quos divinationis mercedi destinaverat, protinus aufugit. Ac dehinc tunc demum Diophanes expergitus sensit imprudentiae suae  labem , cum etiam nos omnis circumsecus adstantes in clarum cachinnum videret effusos.

Sed tibi plane, Luci domine, soli omnium Chaldaeus ille vera dixerit, sisque felix et iter dexterum porrigas. —Metamorphoseon libri XI Apulei

Vide etiam:  → labem (Vicicitatio)