iudaizo

Latine

Notatio

A Iuda

Verbum intransitivum

iudaiz|ō, -āre, -āvi, -ātum

1. vivere instar Iudaeorum

Coniugatio

Radix praesens iudaiz-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	iudaizō	iudaizāmus		I.	iudaizor	iudaizāmur
II.	iudaizās	iudaizātis		II.	iudaizāris	iudaizāminī
III.	iudaizat	iudaizant		III.	iudaizātur	iudaizantur
Imperativus
act.	iudaizā	iudaizāte		pass.	iudaizāre	iudaizāminī
Imperativus futurus
II.	iudaizātō	iudaizātōte		II.	iudaizātor	—
III.	iudaizātō	iudaizantō		III.	iudaizātor	iudaizantor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	iudaizem	iudaizēmus		I.	iudaizer	iudaizēmur
II.	iudaizēs	iudaizētis		II.	iudaizēris	iudaizēminī
III.	iudaizet	iudaizent		III.	iudaizētur	iudaizentur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	iudaizābam	iudaizābāmus		I.	iudaizābar	iudaizābāmur
II.	iudaizābās	iudaizābātis		II.	iudaizābāris	iudaizābāminī
III.	iudaizābat	iudaizābant		III.	iudaizābātur	iudaizābantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	iudaizārem	iudaizārēmus		I.	iudaizārer	iudaizārēmur
II.	iudaizārēs	iudaizārētis		II.	iudaizārēris	iudaizārēminī
III.	iudaizāret	iudaizārent		III.	iudaizārētur	iudaizārentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	iudaizābō	iudaizābimus		I.	iudaizābor	iudaizābimur
II.	iudaizābis	iudaizābitis		II.	iudaizāberis	iudaizābiminī
III.	iudaizābit	iudaizābunt		III.	iudaizābitur	iudaizābuntur

Radix perfecta iudaizāv-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	iudaizāvī	iudaizāvimus
II.	iudaizāvistī	iudaizāvistis
III.	iudaizāvit	iudaizāvērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	iudaizāverim	iudaizāverīmus
II.	iudaizāverīs	iudaizāverītis
III.	iudaizāverit	iudaizāverint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	iudaizāveram	iudaizāverāmus
II.	iudaizāverās	iudaizāverātis
III.	iudaizāverat	iudaizāverant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	iudaizāvissem	iudaizāvissēmus
II.	iudaizāvissēs	iudaizāvissētis
III.	iudaizāvisset	iudaizāvissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	iudaizāverō	iudaizāverimus
II.	iudaizāveris	iudaizāveritis
III.	iudaizāverit	iudaizāverint

Infinitivi act. pass. praes. iudaizāre iudaizārī perf. iudaizāvisse

Participia praes. iudaizāns, -antis perf. iudaizātus, -a, -um fut. iudaizātūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. iudaizandum, -ī adiect. iudaizandus, -a, -um supina iudaizātum, iudaizātū

Usus

Exempla

Anselmus Cantuariensis

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. XI.

• Si autem dicunt quia iudaizamus, dicant similiter Christum iudaizasse. Et si audent asserere Christum propter iudaismum, ut praeceptum de azimo datum servaret, de azimo corpus suum fecisse: absurdissime errant, cum illum tam sinceram novitatem infecisse fermento vetustatis existimant. ...
  [III.] Quod autem aiunt nos iudaizare non est verum, quia non sacrificamus de azimo ut legem veterem servemus, sed ut hoc diligentius fiat, et dominum qui hoc non iudaizando fecit imitemur. Cum enim facimus aliquid quod Iudaei, ut iudaismum servarent, faciebant, non iudaizamus, si non propter iudaismum, sed propter aliam causam hoc agimus. Si enim in diebus Paschae azimum panem aliquis comedit - sive quia non habet alium, sive quia magis illo delectatur quam fermentato -, aut si quis propter infirmitatem praeputium circumcidere cogitur, aut si bovi suo quis trituranti ne esuriat os non obturat: nullus nisi insipiens haec agentem iudaizare iudicabit. Anselmus Cantuariensis, Epistula de sacrificio azimi et fermentati.