inveniendis

Discretiva

inveniendis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
inveniendīs	casus dativus pluralis	gerundivi inveniendus
inveniendīs	casus ablativus pluralis	gerundivi inveniendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /inweniˈendiːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·ve·ni·en·dīs — morphologica: in-veni-end-is

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Non erat abundans, non inops tamen; non valde nitens, non plane horrida oratio; vox gestus et omnis actio sine lepore; at in inveniendis componendisque rebus mira accuratio, ut non facile in ullo diligentiorem maioremque cognoverim, sed eam ut citius veteratoriam quam oratoriam diceres. —Brutus Ciceronis

class.

• Sunt autem, ut existimo, necessariae, primum ne sim me uno contentus; deinde ut, cum ab aliis quaesita cognovero, tum et de inventis iudicem et cogitem de inveniendis. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae