inveniendi

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg inveniendi dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
inveniendī
activa gerundium­ genitivo inveniō (invenīre)
Forma Modus flexurae originis
inveniendī casus genitivus singularis · genus masculinum gerundivi inveniendus
inveniendī casus genitivus singularis · genus neutrum gerundivi inveniendus
inveniendī casus nominativus pluralis · genus masculinum gerundivi inveniendus
inveniendī casus vocativus pluralis · genus masculinum gerundivi inveniendus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /inweniˈendiː/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·ve·ni·en·dī — morphologica: in-veni-end-i

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Lucius Annaeus Seneca -3/+65
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Cumque duae sint artes, quibus perfecte ratio et oratio compleatur, una inveniendi, altera disserendi, hanc posteriorem et Stoici et Peripatetici, priorem autem illi egregie tradiderunt, hi omnino ne attigerunt quidem —De finibus Ciceronis [1][2]

class.

  • Non enim tantum adfectibus inpedimur, quo minus probanda faciamus, sed inperitia inveniendi quid quaeque res exigat. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - De finibus bonorum et malorum libri quinque. (The Latin Library): Liber quartus, 4, [10] — inveniendi
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: inveniendi.
  3. 3.0 3.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (Universitas Turicensis):  Tomus / Liber 15. 94, versus [32] — inveniendi