instituta

Discretiva

instituta dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

īnstitūta

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
īnstitūta	casus nominativus singularis · genus femininum	participii īnstitūtus
īnstitūta	casus vocativus singularis · genus femininum	participii īnstitūtus
īnstitūta	casus nominativus pluralis · genus neutrum	participii īnstitūtus
īnstitūta	casus accusativus pluralis · genus neutrum	participii īnstitūtus
īnstitūta	casus vocativus pluralis · genus neutrum	participii īnstitūtus
īnstitūta	casus nominativus pluralis	substantivi īnstitūtum
īnstitūta	casus accusativus pluralis	substantivi īnstitūtum
īnstitūta	casus vocativus pluralis	substantivi īnstitūtum

Appellatio pronuntiatusque

API: /iːnstiˈtuːta/

(classice)

Syllabificatio phonetica: īn·sti·tū·ta — morphologica: in-stitut-a

īnstitūtā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
īnstitūtā	casus ablativus singularis · genus femininum	participii īnstitūtus

Appellatio pronuntiatusque

API: /iːnstiˈtuːtaː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: īn·sti·tū·tā — morphologica: in-stitut-a