immobile

Latine

Notatio

← immobilis

Nomen substantivum

immobĭl|e, -is neut.

1. Res quae movi non potest, id est fundi, praedia, aedificia.

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	immobĭle	immobĭlia	I
gen.	immobĭlis	immobĭlium	II
dat.	immobĭlī	immobĭlibus	III
acc.	immobĭle	immobĭlia	IV
abl.	immobĭlī	immobĭlibus	VI
voc.	immobĭle	immobĭlia	V

Loci

Nicolaus Cusanus, 7 Februarii 1453

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. XV.

• Si quis sacerdos alienaverit ea quae ecclesiae sunt et maxime immobilia...

Translationes

• Germanice: Immobilie