iacienda

Discretiva

iacienda dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

iacienda

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
iacienda	casus nominativus singularis · genus femininum	gerundivi iaciendus
iacienda	casus vocativus singularis · genus femininum	gerundivi iaciendus
iacienda	casus nominativus pluralis · genus neutrum	gerundivi iaciendus
iacienda	casus accusativus pluralis · genus neutrum	gerundivi iaciendus
iacienda	casus vocativus pluralis · genus neutrum	gerundivi iaciendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ja.kiˈen.da/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ia·ci·en·da — morphologica: iac-iend-a

iaciendā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
iaciendā	casus ablativus singularis · genus femininum	gerundivi iaciendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ja.kiˈen.daː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ia·ci·en·dā — morphologica: iac-iend-a

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

Quintus Curtius Rufus fl.c.50

P. Cornelius Tacitus 55-117

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Quemadmodum primum militiae vinculum est religio et signorum amor et deserendi nefas, tunc deinde facile cetera exiguntur mandanturque iusiurandum adactis, ita in iis quos velis ad beatam vitam perducere prima fundamenta iacienda sunt et insinuanda virtus. Huius quadam superstitione teneantur, hanc ament; cum hac vivere velint, sine hac nolint. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae

saec. I.

• Sed ante iacienda moles erat, quae continenti urbem committeret. Ingens ergo animis militum desperatio incessit cernentibus profundum mare, quod vix divina ope posset impleri: quae saxa tam vasta, quas tam proceras arbores posse reperiri? exhauriendas esse regiones, ut illud spatium exaggeraretur; exaestuare semper fretum, quoque artius volutetur inter insulam et continentem, hoc acrius furere. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.C.n.)

• At Quadratus cognoscens proditum Mithridaten et regnum ab interfectoribus obtineri, vocat consilium, docet acta et an ulcisceretur consultat. paucis decus publicum curae, plures tuta disserunt: omne scelus externum cum laetitia habendum; semina etiam odiorum iacienda, ut saepe principes Romani eandem Armeniam specie largitionis turbandis barbarorum animis praebuerint: poteretur Radamistus male partis, dum invisus infamis, quando id magis ex usu quam si cum gloria adeptus foret. —Annales P. Cornelii Taciti