hilaraverit

Discretiva

hilaraverit dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
hilarāverit	tertia singularis	perfectum	activa	coniunctivus	hilarō (hilarāre)
hilarāverit	tertia singularis	futurum exactum	activa	indicativus	hilarō (hilarāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: hi.la'raːwe.rit/

(classice)

Syllabificatio phonetica: hi·la·rā·ve·rit — morphologica: hilarav-erit

Loci

P. Ovidius Naso -42...+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Curia te excipiet patresque e more vocati

intendent aures ad tua verba suas.

Hos ubi facundo tua vox hilaraverit ore,

utque solet, tulerit prospera verba dies

egeris et meritas superis cum Caesare grates

– qui causam, facias cur ita saepe, dabit! – ,

inde domum repetes toto comitante senatu

officium populi vix capiente domo. —Epistulae ex Ponto Ovidii Nasonis