genti

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg genti dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

gentī[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
gentī casus dativus singularis substantivi gēns
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈgentiː/(classice)
Syllabificatio phonetica: gen·tī — morphologica: gent-i

Italice[+/-]

genti[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
genti forma pluralis · genus femininum substantivi gente
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈʤɛnti/
Syllabificatio phonetica: gen·ti — morphologica: gent-i

Loci[+/-]

P. Cornelius Tacitus
ca. 116
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • atque ubi primum tui copia, vetera novis et quieta turbidis antehabeo, neque ob praemium, sed ut me perfidia exsolvam, simul genti Germanorum idoneus conciliator, si paenitentiam quam perniciem maluerit. —Annales P. Cornelii Taciti [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Publius Cornelius Tacitus - Annales sive ab excessu divi Augusti libri XVI. (The Latin Library): Liber I. [58] — genti
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: genti.