generetis

Discretiva

generetis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
generētis	secunda pluralis	praesens	activa	coniunctivus	generō (generāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /geneˈreːtis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ge·ne·rē·tis — morphologica: gener-etis

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XII.  (1114-1130)

• Sed hoc parum nobis esse censemus, nisi etiam fines eorum manipulis nostris operiemus, et omnia bona eorum absorbebimus. Interim gaudeatis omnes amici nostri, et filios generetis oportet, qui dum in longinquam militabimus regionem, illi quos nobiscum adduxerimus resarciant, et donec redibimus, regiones nostras possideant. —Historia Hierosolymitana Baldrici Dolensis (1046-1130). Liber tertius.