fututrici

Discretiva

fututrici dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
futūtrīcī	casus dativus singularis	substantivi futūtrīx

Appellatio pronuntiatusque

API: /fu.tuːˈtriːkiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fu·tū·trī·cī — morphologica: fututric-i

Loci

Marcus Valerius Martialis 40–103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 85–102 p.C.n.)

• Mollia quod nivei duro teris ore Galaesi

Basia, quod nudo cum Ganymede iaces,

(Quis negat?) hoc nimium est. Sed sit satis; inguina saltem

Parce  fututrici  sollicitare manu.

Levibus in pueris plus haec, quam mentula, peccat,

Et faciunt digiti praecipitantque virum:

Inde tragus celeresque pili mirandaque matri

Barba, nec in clara balnea luce placent.

Divisit natura marem: pars una puellis,

Una viris genita est. Utere parte tua. —Epigrammata M. Valerii Martialis

Vide etiam:  → fututrici (Vicicitatio)