fungor

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

Nondum notationem eius dictionis habemus. Quaesumus, adice si potes.

Verbum deponens

fung|or, -ī, functus

Verbum intransitivum

1. officium vel munerem habere, explere

Coniugatio

Radix praesens fung-
Praesens indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	fungor	fungimur
II.	fungeris	fungiminī
III.	fungitur	funguntur
Imperativus
dep.	fungere	fungiminī
Imperativus futurus
II.	fungitor	—
III.	fungitor	funguntor
Praesens subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	fungar	fungāmur
II.	fungāris	fungāminī
III.	fungātur	fungantur
Imperfectum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	fungēbar	fungēbāmur
II.	fungēbāris	fungēbāminī
III.	fungēbātur	fungēbantur
Imperfectum subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	fungerer	fungerēmur
II.	fungerēris	fungerēminī
III.	fungerētur	fungerentur
Futurum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	fungar	fungēmur
II.	fungēris	fungēminī
III.	fungētur	fungentur

Infinitivi act. dep. praes. — fungī perf. —

Participia praes. fungens, -antis perf. functus, -a, -um fut. functūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. fungendum, -ī adiect. fungendus, -a, -um supina functum, functū

Dictiones collatae

Exempla

• munere fungi.

Dictiones derivatae

• functio